گسترش تعاملات رسمی میان تشکیلات خودگردان فلسطین و کشورهای آسیای مرکزی، نشان از تغییر در استراتژی دیپلماسی این تشکیلات برای یافتن حامیان جدید در خارج از حلقهی سنتی خاورمیانه دارد؛
سیاست فشار حداکثری آمریکا دیگر تنها به تحریمهای اقتصادی محدود نمیشود، بلکه اکنون با نفوذ در ساختارهای سیاسی و امنیتی آسیای مرکزی، ابعاد تازهای به خود گرفته است. کاخ سفید
تقاطع منافع در حوزه انرژی، موتور محرک حضور فزاینده قطر در آسیای مرکزی است. دوحه با تکیه بر شباهتهای ساختاری در بازارهای گاز و تلاش برای ایجاد همکاریهای چندجانبه در
هیچ یک از روسای جمهور آمریکا که در مسند قدرت قرار داشتند، از یکی از پنج کشور منطقه – قزاقستان، ازبکستان، قرقیزستان، تاجیکستان و ترکمنستان – بازدید نکردهاند. اما ترامپ
جمهوری اسلامی ایران در دوره ریاست جمهوری مسعود پزشکیان، بهوضوح در حال تقویت سیاست خود در آسیای مرکزی است. تمرکز اصلی تعاملات منطقهای ایران بر توسعه روابط تجاری و زیرساختهای
قرقیزستان به صورت سنتی یکی از مهمترین شرکای آمریکا در آسیای مرکزی محسوب میشود. فضای نسبتا بازتر این جمهوری در کنار آزادی عمل نسبی نهادها و سازمانهای مختلف آمریکایی عاملی
25 فروردین (14 آوریل) امامعلی صابرزاده وزیر دفاع تاجیکستان وارد ایران شد. همزمان، علی نجفی خوشرودی معاون بینالملل و همکاریهای منطقهای معاون اول ریاست جمهوری اسلامی ایران، ۲۶ فرودین پس
آسیای مرکزی منطقهای استراتژیک میان روسیه و چین همراه با منابع عظیم انرژی، اقتصادهای رو به رشد و چشمانداز امنیتی پیچیده، در طی سالهای گذشته همواره نقطه کانون رقابت قدرتهای
ین دومین بازیگر ذینفوذ در آسیای مرکزی است. در حوزه اقتصادی چین تقریبا جایگاه مهمترین نسبت به روسیه یافته و در حوزه نفوذ سیاسی و امنیتی نیز روند رو به
درک چشمانداز ژئوپلیتیک آسیای مرکزی پیچیدگی خاصی دارد. یکی از ایدئولوژیهای برجسته در این زمینه «پانتورانیسم» است که هدف آن اتحاد بین مردمان ترکزبان در منطقه است. این ایدئولوژی از